زنجیره های تصفیه فاضلاب: زنجیر سخت برای لجن و فاضلاب

چرا انتخاب زنجیره ای قابلیت اطمینان گیاه را تعیین می کند؟

در تاسیسات تصفیه فاضلاب شهری و صنعتی، زنجیر مکانیسم‌های اولیه را هدایت می‌کند که جامدات را جدا می‌کند، لجن را منتقل می‌کند و صفحه‌ها را کار می‌کند. این زنجیرها دائماً در معرض ذرات ساینده، مواد شیمیایی خورنده مانند سولفید هیدروژن و کلر و بارهای مکانیکی نوسانی هستند. به عنوان مثال، خرابی یک زنجیر خراش دهنده لجن، می تواند کل زلال کننده را برای روزها خاموش کند. پاسخ مستقیم برای دستیابی به عملیات قابل اعتماد، نصب زنجیر ساخته شده از آن است نمرات فولاد ضد زنگ مقاوم در برابر خوردگی با اجزای باربر سخت شده . چنین زنجیره ای به طور معمول ارائه می شود 8 تا 12 سال سابقه خدمت در محیط های تهاجمی هنگامی که با کشش و روانکاری مناسب جفت شود.

هنگامی که یک زنجیره پاره می شود، خرابی ناشی از آن می تواند هزینه یک کارخانه متوسط را تمام کند 10000 دلار در روز در جریمه های بای پس و تعمیرات اضطراری. یک رویکرد پیشگیرانه به مشخصات زنجیره ای بسیار ارزان تر از جایگزینی واکنشی است، و انتخاب مواد و طراحی را از ابتدا حیاتی می کند.

انتخاب مواد برای محیط های تهاجمی

اولین متغیر در طول عمر زنجیره، آلیاژ پایه است. زنجیرهای معمولی فولاد کربنی به سرعت در فاضلاب خورده می شوند، در حالی که فولادهای ضد زنگ در برابر خوردگی حفره و شکاف مقاومت می کنند. جدول زیر نمرات معمولاً مشخص شده را با هم مقایسه می کند.

انتخاب گرید صحیح بستگی به مشخصات شیمیایی خاص فاضلاب دارد. گیاهان با غلظت کلرید بالا 1000 پی پی ام باید از SS304 اجتناب کرد و برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از استرس، گریدهای SS316 یا دوبلکس را انتخاب کرد.

فولادهای آستنیتی: گزینه اسب کار

SS304 و SS316 آلیاژهای آستنیتی هستند که به دلیل شکل پذیری و مقاومت به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. SS316، با افزودن مولیبدن خود، در برابر شرایط اسیدی که اغلب در هضم لجن یافت می شود، مقاومت می کند. داده های کارخانه های شهری نشان می دهد که زنجیرهای SS316 در زلال‌کننده‌های اولیه، نرخ خوردگی زیر 0.05 میلی‌متر در سال را نشان می‌دهند. زمانی که PH بین 4 تا 10 باقی بماند.

فولادهای ضد زنگ دوبلکس برای شرایط سخت

برای تأسیسات تصفیه زباله های صنعتی مملو از مواد شیمیایی، دوبلکس SS2205 ارائه می دهد دو برابر قدرت تسلیم SS316 و مقاومت حفره ای برتر (PREN بیشتر از 34) . استحکام مکانیکی بالاتر به زنجیره‌ها اجازه می‌دهد تا بارهای ضربه‌ای را بدون تغییر شکل تحمل کنند و آن را برای خراش‌های سنگین در محیط‌های شیمیایی خطرناک مناسب می‌سازد.

انواع زنجیره و پیکربندی آنها

نه همه زنجیره های تصفیه فاضلاب یکسان هستند. نوع زنجیر باید با مشخصات حرکت و بار تجهیزات هماهنگ باشد.

• زنجیر نقاله با ملحقات: این زنجیر که در لجن‌گیرها و زلال‌کننده‌های مستطیلی استفاده می‌شود، دارای پروازهایی است که جامدات ته نشین شده را فشار می‌دهد. پین های کشیده یا ضمیمه های جوش داده شده، پروازها را ایمن می کنند.
• زنجیر جوش داده شده: مقاومت در برابر ضربه و نیروهای کششی بالا؛ معمولا در سیستم های حذف شن و درایوهای صفحه نمایش نوار یافت می شود. ساختار جوشی یک تکه آنها شل شدن پین را از بین می برد.
• زنجیر برگی: طراحی شده برای کاربردهای بلند کردن، مانند بالا بردن سطل های لجن یا کارکردن انبارها. آنها استحکام کششی بالایی را در فرم فشرده ارائه می دهند.
• زنجیر پین توخالی: امکان اتصال آسان میله‌های متقاطع یا خراش‌ها را بدون جوشکاری فراهم کنید و تغییرات در محل را ساده‌تر کنید.
• کشیدن زنجیر: مورد استفاده در بسترهای خشک کردن لجن و نقاله های حمل مواد. موجود در فولاد ضد زنگ برای اتمسفرهای خورنده.

انتخاب گام و عرض صحیح، سازگاری با چرخ دنده های موجود را تضمین می کند. زمین های استاندارد از 50.8 میلی متر تا 101.6 میلی متر (2 تا 4 اینچ) برای اکثر نقاله های لجن شهری.

ویژگی های طراحی که عمر سرویس را افزایش می دهد

فراتر از انتخاب مواد، جزئیات مهندسی خاص به طور چشمگیری بر دوام زنجیره تأثیر می گذارد.

• سخت شدن سطح: پین ها و بوش ها به صورت القایی سخت می شوند HRC 58-62 برای مقاومت در برابر سایش ناشی از شن و ماسه سخت شدن پوسته عمیق، عمر سایش را بدون به خطر انداختن چقرمگی هسته افزایش می دهد.
• پوشش مقاوم در برابر خوردگی: الکترو پولیش یا غیرفعال کردن اجزای فولاد ضد زنگ، آهن آزاد را از بین می برد و لایه طبیعی اکسید کروم را تقویت می کند و خطر خوردگی شکاف را کاهش می دهد.
• اتصالات مهر و موم شده: درزگیرهای اورینگ یا لابیرنتی بین پین ها و بوش ها، شن و روان کننده را حفظ می کنند، به ویژه برای زنجیرهایی که در بالای خط آب کار می کنند مفید است.
• کنترل دقیق زمین: زنجیرها با تحمل گام مثبت یا منفی 0.05٪ تولید می شوند تا از بارگیری ناهموار و سایش زودرس چرخ دنده جلوگیری کنند.

بهینه سازی رابط پین و بوش

رابط پین-بوش نقطه سایش اولیه است. زنجیر طراحی شده با پین های سخت شده و بوش های روغن کاری شده به نمایش گذاشته می شود نرخ سایش 30 تا 50 درصد کمتر نسبت به تنظیمات استاندارد سازندگان اغلب داخل بوش را به دقت آسیاب می کنند تا 0.4 میکرومتر Ra برای کاهش اصطکاک و افزایش فواصل روانکاری.

روش های نگهداری برای جلوگیری از خرابی زودرس

حتی بهترین زنجیره نمی تواند عمر طراحی خود را بدون مراقبت مناسب ارائه دهد. یک برنامه نگهداری سیستماتیک باید شامل موارد زیر باشد:

1. بازرسی ماهانه بصری: پین های شل، صفحات ترک خورده و سایش ناهموار پیوندهای زنجیر و دندانه های چرخ دنده را بررسی کنید. به دنبال نشانه های خوردگی حفره ای، به خصوص در شکاف ها باشید.
2. اندازه گیری طول: طول یک بخش حاوی حداقل 20 پیوند را اندازه گیری کنید. وقتی ازدیاد طول می رسد 3٪ از طول اصلی ، برای جلوگیری از خرابی فاجعه بار، تعویض زنجیره را برنامه ریزی کنید.
3. تنظیم تنش: زنجیرهایی که خیلی شل هستند به ریل های راهنما برخورد می کنند و باعث آسیب ضربه می شوند. کشش بیش از حد باعث تسریع سایش پین و بوش می شود. افتادگی را تقریباً حفظ کنید 2 درصد طول دهانه .
4. استراتژی روغن کاری: زنجیرهای غوطه‌ور ممکن است به روغن‌کاری آب متکی باشند، اما بخش‌های برگشتی در معرض از روغن‌کننده‌های خودکار استفاده می‌کنند که گریس درجه‌ی غذایی یا دمای بالا را برای کاهش اصطکاک اعمال می‌کنند. فواصل روانکاری 500 ساعت کارکرد برای زنجیرهای محرک بالای آب معمول است.
5. ثبت سوابق و تحلیل روند: گزارش‌های دقیق خدمات را برای ردیابی طول زنجیره و فواصل جایگزینی حفظ کنید. فواصل مبتنی بر داده به حرکت از نگهداری مبتنی بر زمان به نگهداری مبتنی بر شرایط کمک می کند و عمر زنجیره را تا حداکثر افزایش می دهد. 20% .

مستندسازی روند ازدیاد طول و نرخ خوردگی به تیم‌های تعمیر و نگهداری اجازه می‌دهد تا عمر زنجیره را پیش‌بینی کنند و به طور فعال سفارش تعویض کنند و زمان خرابی برنامه‌ریزی نشده را به حداقل برسانند. به طور خلاصه، سرمایه‌گذاری در زنجیره‌های مشخص شده مناسب و پیروی از یک روال تعمیر و نگهداری منظم می‌تواند هزینه‌های کل چرخه عمر را تا حدی کاهش دهد. 30% در مقایسه با برنامه های جایگزین واکنشی.